ترانه ی سپيد   

یه نفر داد می زنه :

( پرف پارو می کنیم)

چشام از  خواب  می پرن

پلکامو هم میزنم

شیشه ها بخار گرفتن

پا می شم پنجره رو وا می کنم

همه ی کوچه پُره از پر قو

شاخه ها عروس شدن

آدما دستاشونو ها می کنن

جای پاشون میشه کفش مخملی

چه هوای پاکيه

ريه هامو پر و خالی می کنم

حسّ شاعرانه ام گل می کنه

قلمو ور می دارم

توی دفترم می نویسم:

اونی که دلم براش پر می زنه

دوس دارم الان بیاد در بزنه

 

لینک
دوشنبه ٧ اسفند ،۱۳۸٥ - خلیل جوادی ---- khalil javadi

   شب قطبی   

یه نگاهی داره از خــــاطر تـــــو            خــاطرات منو جــــارو می کنه

تو دلم حسّی رو پنهون می کنم            و چشام دست منو رو می کنه

مث یک خورشید زخمی دل من             باید از پنجره ســـــوســو بزنه

بکشونـــه خودشــو روی زمین              تا به هر خـار و خسی رو بزنه

----------------------------------------------------------------

تـــــوی آییـــــنه ی چشـــمام               عــــطش عشقـــــو ندیـــدی

گــــوشــاتو پنـــــبه گذاشتی               گـــــله هــــــامــــو نشنـیدی

مــا کــه دوس داشتنو دادیـم                جــــای اون هیـچّی گـــرفتیم

کاش اینو خوب می دونستیم                کـــه چی دادیم چی گـرفتیم

------------------------------------------------------------------

تو نباشی همه ی روزای خوب             مث عصـر جمعه دلگـیره بـرام

به گـمونم تو فقط روزی بـیای               به سـراغم که دیگه دیره برام

شب قطبی اگه طولانی بشه              آسمون خورشیدو از یاد میبره

برو روی اسم من یه خط بکش            گــل پـرپـر شده رو بـــاد میبره  

لینک
پنجشنبه ۳ اسفند ،۱۳۸٥ - خلیل جوادی ---- khalil javadi